| Subject: |
|
Ο μπάρμπα-Γιαννούλης μας βλέπει και χαμογελά με τα καμ |
| Name: |
|
Μιχελής Μιχάλης |
| Date Posted: |
|
Mar 8, 08 - 1:00 AM |
| Email: |
|
mixmixel@otenet.gr |
| Message: |
|
Το πολυδιαφημισμένο χωριό του, ο Πύργος της Τήνου, που όμως δεν είναι μόνο δικό του, γιατί κι ο Λύτρας, ο Φιλιππότης, ο Γαΐτης, όπως κι άλλοι καλλιτέχνες, λιγότερο γνωστοί, είναι συντοπίτες, με τον αυτιστικό Χαλεπά. Δυστυχώς όμως όλοι αυτοί, δεν πέρασαν από το τρελοκομείο, από ψυχική ταλαιπωρία κι έτσι δεν έγιναν φίρμες.
Ο άξιος Χαλεπάς, δεν χρειάζεται τόσο φανατικούς σημερινούς υπέρ-τιμητές του έργου του, που στο πρόσωπό του βρήκαν τον μεγαλύτερο Νεοέλληνα γλύπτη. Το αδιαμφισβήτητο καλλιτεχνικό του ταλέντο, δεν χρειάζεται τη «ψυχολογική υποστήριξη», που του παρέχουν τεχνοκριτικοί και ψυχαναλυτές. Ότι βλέπεις στο γλυπτό του, αυτό θαυμάζεις και παίρνεις. Η σαφής εικόνα, γιατί πρέπει να μπουρδουκλώνεται από νοηματικούς λαβυρίνθους; Το έργο του Χαλεπά, δεν θέλει «σάλτσες». Είναι λιτό και κατανοητό.
Στο βάθος της ψυχής του ο Χαλεπάς ήξερε, τι ήταν και τι στερήθηκε, ως άτομο και ως καλλιτέχνης.
Η μεταθανάτια λοιπόν δικαίωση, δεν αφορά τον παθόντα, που τελευταίως καμώνονται μερικοί ν' αναδείξουν με περισσό ζήλο. Δεν εξιλεωνόμαστε, όταν ωραιοποιούμε (κατόπιν εορτής), «ευαίσθητους», «παθητικούς», «ανήμπορους», που δεν άντεξαν οι καημένοι και σαλτάρισαν.
Η υπέρμετρη προβολή του «συμπλέγματος Χαλεπά», απλώς αμβλύνει τις τύψεις μας, τις ενοχές μας. Μαλακώνει το «φαρισαϊκό συγνώμη» μας, ως κοινωνία. Η αγωνία μας ν’ αρπάξουμε την «επιτυχία και την «καταξίωση», μας οδηγεί σε μια εγωιστική, σχιζοφρενική συμπεριφορά κι έτσι δεν περισσεύουν ματιές κατανόησης, στον «κάθε Χαλεπά», που βρίσκουμε μπροστά μας.
Στον Χαλεπά, δεν θα του άρεσε να τον θυμούνται ως «τον κακόμοιρο, που είχε μια στρίγγλα μάνα και που αναγκαστικά για να ξεπεράσει τα κόμπλεξ που τον φόρτωσε, ξεσπούσε πάνω στα εκμαγεία της Μήδειας»!
Η ουσία της περιπέτειάς του έγκειται στο συνδυασμό:
Αφ' ενός, του «στενάχωρου κοινωνικά» χωριό του κι αφ' ετέρου, στον «ιδιόρρυθμο ψυχισμό» του. Αυτά τα στοιχεία έπλασαν την οδυνηρή πορεία του.
Ας μην ξεχνάμε. Πολλοί φύγανε από τα χωριά τους, γιατί δεν μπόρεσαν ν' αντέξουν το κουτσομπολιό, την κοινωνική (μίζερο-χωριάτικη) πίεση.
Η «καλλιτεχνική» μας λύπη για το ταλέντο που μαράθηκε πρόωρα, δεν οδηγεί σε βαθύτερες σκέψεις, παρά μόνο σ' επιφανειακές διαπιστώσεις, για την «άτιμη» κοινωνία, που φέρεται τόσο άδικα σε μερικούς ανθρώπους. Που δεν τους χαρίζεται με τίποτε η ζωή, στα όποια λάθη τους και στις οποιεσδήποτε αδυναμίες τους. Μια κοινωνική αδικία, που όμως δεν έρχεται έτσι τυχαία. Εμείς, έμμεσα ή άμεσα, τη χαϊδεύουμε, τη σπρώχνουμε, την αναπαραγάγουμε με την επωδό: «Τι να κάνουμε, δεν αλλάζουν τα πράγματα. Έτσι είναι η Ελλάδα»! Και συνεχίζεται το τροπάριο, να καταρρακώνονται συνειδήσεις.
Και δυο λόγια για τον Πύργο, που έχει για προμετωπίδα το «σπίτι του Χαλεπά» και δεν τιμά αναλόγως και τους άλλους μεγάλ |
|
Replies:
|
|
|
|
|
|
|
<Hey Webmasters! Get a free website with holiday themes - Get it NOW!
Reply
Home
bravenet.com